Houtgravures

Houtgravures: I See You & Silent Streets

Het technische proces

Elk werk begint digitaal, maar volgt een uniek pad dat technieken uit verschillende tijden combineert—van Renaissance pigmentmenging tot moderne AI en game engines.

Voor I See You gebruik ik AI om hyperrealistische portretten te genereren van mensen die niet bestaan, gebaseerd op tekstprompts. Voor Silent Streets componeer ik nachtelijke stadsgezichten in 3D game software—dezelfde tools waarmee virtuele werelden worden gebouwd, nu ingezet om verlaten straten en architectuur te creëren.

Deze digitale beelden worden vervolgens door mijn eigen generatieve JavaScript code vertaald naar dichte netwerken van lijnen—een proces waar maanden ontwikkelwerk in zit. De code analyseert elk pixel en bepaalt de dichtheid van de lijnen op basis van helderheid: in lichte gebieden staan de lijnen dichter op elkaar, in donkere gebieden verder uit elkaar. De richting van de lijnen volgt de gradiënt van het beeld, vergelijkbaar met hoogtelinjen op een topografische kaart—maar dan niet exact, meer als een interpretatie van licht en vorm. Zelfs wanneer ik hetzelfde basisbeeld gebruik, levert het algoritme altijd een andere compositie op.

De lijntekening wordt gegraveerd in zwart hout met een zelfgebouwde lasersnijder—een moderne precisietechniek die de digitale code direct in materiaal vertaalt. Zwart op zwart is subtiel, bijna onzichtbaar.

Om het beeld tot leven te brengen, keer ik terug naar de methoden van de oude meesters: ik meng handmatig olieverf uit lijnolie en pure pigmentpoeders en breng deze in de gegraveerde lijnen aan. Het resultaat is een rijk gestructureerd reliëf dat ergens tussen een steengravure en een digitaal fossiel zweeft—een object waarin vijf eeuwen aan technieken samenkomen.

De collecties

I See You onderzoekt de grens tussen kunstmatig en authentiek. De portretten zijn hallucinaties van neurale netwerken, opgebouwd uit enorme datasets en gevormd door algoritmes. Toch is het moeilijk om niet iets menselijks terug te voelen kijken. Van dichtbij zie je chaos—individuele strepen zonder duidelijke betekenis. Maar als je afstand neemt, valt alles op zijn plaats en verschijnt een gezicht. Het is een metafoor voor hoe AI functioneert: alleen door uit te zoomen ontstaat betekenis.

Silent Streets ademt eenzaamheid en introspectie. Verlaten nachtelijke straten met slechts één figuur, gevangen in een moment van stilte. Van dichtbij zie je een wirwar van abstracte lijnen—de chaotische structuren van een stad. Van veraf onthult zich een compleet stadslandschap, opgeroepen uit virtuele architectuur maar vertaald naar tastbare materie. Deze werken nodigen uit tot reflectie over isolatie, verbinding en onze plaats in een steeds veranderende wereld.

Beide collecties spelen met dezelfde spanning: tussen abstractie en realisme, tussen detail en overzicht, tussen digitaal en tastbaar. Ze nodigen je uit om dichtbij te komen, je te verliezen in het detail—en dan een stap terug te doen, en iets te zien dat terug kijkt.